Deze site is momenteel in beta. Er kunnen nog fouten optreden. Bedankt voor je geduld! 🚀 Opmerking, idee of fout gezien?
BekijkenLog in om te reageren
Wat ontzettend mooi geschreven! De dialogen lezen fijn. De luchtigheid en de humor vind ik heel herkenbaar. Je probeert zo, dan wel onbewust, door een moeilijk periode heen te komen. Ook wij vroegen ons af tot op welk punt er nog genoeg bewustzijn of zintuigelijke waarnemingen waren. Misschien h...
dankje Persephone! Ja, dat is ook een goede mogelijkheid.
Jemig, Emmy, wat een ontroerend verhaal! Zo levensecht geschreven met bijna een hoofdrol voor de pakjes appelsap, dat heb je knap gedaan! Ik heb in diepe stilte genoten, zowel van de geschreven als van de gesproken versie.
Dankje Ton! Dat doet me goed!
Mooie scene met herkenbare beelden. Carlos is er subtiel ingeweven, meer uitleg hoeft van mij niet; het geeft een glimp van een tweede laag, dat niet verder uitgediept hoeft te worden. De positieve twist aan het eind verbaasde mij een beetje, maar ach, een beetje feelgood kan geen kwaad. Kleine corr...
Ha Martin, Dank! Ik heb het gecorrigeerd, ik vermoed dat autocorrect soms zaken veranderd. Ik heb het al een paar keer gehad dat ik iets geschreven had en dat ik plots bepaalde woorden weer moest bijstellen, die ik toch echt in het origineel anders getypt had. (Ook naar wanneer dit bij het schrijven...
Hoi Emmy van Swaaij, Je verhaal "Appelsap" voldoet goed aan de opdracht. De conversatie tussen de broer en zus is geladen met onderliggende emoties en spanning, terwijl hun moeder – de derde persoon – fysiek aanwezig is maar in coma ligt. De subtiele verwijzingen naar hun persoonlijke worstelingen ...
Hi Emmy, Leuke metaforen heb je gebruikt :). ‘Het is niet, dat ze dood is. Dat je dood bent, hè mam. Dat gaan we niet doen.’ ‘Zou ze ons horen, denk je?’ > mooi die overgang van het over iemand praten naar de directe benadering. Koelen van patiënten wordt bijna niet meer gedaan door ziekenhuizen...
Ha Jascha, Dankje! Dat wist ik niet! In Enschede deden ze het afgelopen april nog wel. Dat koelen. Dit verhaal heeft een happy end inderdaad. (In de werkelijkheid, waar dit verhaal wat elementen van in zich heeft, liep het met mijn eigen moeder anders, maar ook dat end was ok en te accepteren. Carlo...
Ha ja, hoe ik het bij het verzinnen in mn hoofd had was als volgt: de hoofdpersoon schaamt zich tegenover haar broer dat ze nog steeds verstrikt zit in een al jarenlang voortslepende affaire (waarbij zij diegene is waarmee vreemdgegaan wordt) dit gegeven is dan weer zo’n element dat niet autobiogra...
Mooi geschreven. Het contrast tussen het banale slurpconcert en de pijnlijke situatie van moeder die in coma ligt, is schurend. heel graag gelezen.